3.1.4. Hoàn thiện công tác đào tạo nhân lực du lịch nhằm khai thác hiệu quả các giá trị văn hóa đặc trưng của vùng Trung Bộ Thực tiễn phát triển du lịch văn hóa cho thấy, dù tài nguyên văn hóa có phong phú đến đâu thì hiệu quả khai thác vẫn phụ thuộc rất lớn vào con người trực tiếp tham gia hoạt động du lịch. Các giá trị di sản chỉ thực sự được lan tỏa khi được con người hiểu đúng, diễn giải phù hợp và truyền tải đến du khách một cách có ý thức. Đối với vùng Trung Bộ – nơi tập trung nhiều di sản văn hóa vật thể và phi vật thể tiêu biểu như cố đô Huế, phố cổ Hội An, thánh địa Mỹ Sơn cùng hệ thống lễ hội và làn điệu dân gian đặc sắc – yêu cầu nâng cao chất lượng nguồn nhân lực du lịch càng trở nên cấp thiết hơn bao giờ hết. Trước hết, công tác đào tạo cần chú trọng trang bị cho đội ngũ lao động du lịch kiến thức nền tảng vững chắc về văn hóa, lịch sử và phong tục tập quán địa phương. Việc am hiểu sâu sắc các giá trị văn hóa không chỉ giúp người làm du lịch thực hiện tốt nghiệp vụ chuyên môn mà còn góp phần nâng cao chất lượng trải nghiệm của du khách. Thực tế tại nhiều điểm du lịch văn hóa ở Trung Bộ cho thấy, khi nhân lực phục vụ còn hạn chế về kiến thức văn hóa – lịch sử, hoạt động giới thiệu di sản thường mang tính hời hợt, chưa làm nổi bật được chiều sâu văn hóa cũng như ý nghĩa lịch sử của điểm đến. Bên cạnh đó, việc nâng cao chất lượng đội ngũ hướng dẫn viên du lịch tại các khu, điểm di sản cần được đặc biệt quan tâm. Hướng dẫn viên không chỉ đơn thuần cung cấp thông tin mà còn đóng vai trò như những “người kể chuyện văn hóa”, trực tiếp dẫn dắt cảm xúc và nhận thức của du khách đối với di sản. Khi được đào tạo bài bản, hướng dẫn viên có thể giúp du khách hiểu đúng và trân trọng hơn các giá trị văn hóa, từ đó góp phần hình thành ý thức bảo tồn di sản trong quá trình tham quan và trải nghiệm. Trong bối cảnh hội nhập quốc tế ngày càng sâu rộng và quá trình chuyển đổi số diễn ra mạnh mẽ, đào tạo nhân lực du lịch vùng Trung Bộ cũng cần gắn với việc nâng cao kỹ nă

『こころ』における二面性と疑問点 27AE005　武本　佳奈 １．初めに 私は今回の講義を受け、イギリス世紀末における文学について学んだ。イギリスの世紀末における文学では人間における二面性、例えば理性と欲望や善と悪など揺れ動く自我について描かれていることを学んだ。夏目漱石の『こころ』に登場する主人公である先生はまさに人間の二面性を象徴するものであった。また彼が二面性で悩んだ挙句、最終的にとった行動は極端なものではあるが、今現代に生きる私たちにも関係する問題であると考える。そこで今回はこの夏目漱石の『こころ』における二面性といくつかの点について考えていく。 ２．『こころ』における二面性 まず夏目漱石の『こころ』における主人公の二面性についてみていく。まず主人公である先生は外面的には誠実で教養がある紳士として描かれている。しかし先生の内面的には、親友Kを自分が死に追いやってしまったのかもしれないという罪の意識と、このことを誰にも言うことの出来ない孤独感を抱え葛藤する様子が描かれている。この罪の意識を最終的に私にあてた遺書という形で真実を語り、自殺するという道を選んでいる。この物語の背景には、ジークムント・フロイトの精神分析理論の考え方が関連している。フロイトは人間のこころを意識と無意識に分け、無意識の中には抑圧された欲望や衝動が存在すると考えた。つまり、社会で生きていくうえで、良い人間としての一面がある中で心の奥底では、自己中心的な考え潜んでいるということである。このことから先生の外面と内面の大きな差異が先生の究極な選択を促したと思われる。 ３．罪の告白のタイミング ここで生まれる疑問は、「なぜ生きている間に対面で罪を告白しなかったのか？」ということである。なぜ手紙という、対面を避けた方法でしか打ち明けることができなかったのか。それは、罪が他者に知られることへの恐れが、死そのものよりも重かったということではないだろうか。つまり、先生にとっては「死ぬ」ことよりも、「自分の罪を生前に知られて、人間関係や自分の人格が崩れる」ことの方が耐えがたかったのだと考える。またこの罪悪感は、先生という一人の人物だけの問題ではないと私は考える。先生が「私」に何度も「気をつけろ」と言ったのは、自分のようになってほしくないという警告であると同時に、人間は誰しもそういう危うさを持っているという普遍的な認識が込められていたと考える。つまり、「私」もまた、いつか人間関係の中で自分の欲望と理性の間に揺れ、後悔や罪悪感に直面する時が来る。そのときにどうするべきかを、自らの死をもって問いかけたのだとも思える。また先生が生前に罪を告白できなかったのは、時代背景もあれば、彼の繊細すぎる性格も関係していると考える。 ４．「私」と先生の関係性 また『こころ』を読んでいて印象的なのは、先生が自分の犯した罪を、奥さんではなく「私」に打ち明けたという点である。奥さんは、先生と親友Kの間に起きた出来事に深く関わる「当事者」であるのにも関わらず、先生は生涯を共にした奥さんに一言も真実を告げることができなかった。その一方で、「私」という第三者の若者には遺書の形で全てを語っている。 しかし第三者の若者であったとしてもそこには図りえない信頼関係が築かれていたのかもしれない。佐々優香（2025）は、「私」に託された遺書について、「『先生』と『私』の間で行われた『真面目』さをはかる『試験』同様に、『私』から次の世代へと厳格かつ慎重な『試験』を経て、選ばれた読者にのみ継承されなければならないのである」と述べている。よって先生にとって「私」は、自分の心の闇を受け止めてくれる理想的な聞き手だったのかもしれない。現実に深く関与していない人間だからこそ、心の重荷を打ち明けやすい。これは私生活でもよくあることだ。また罪の告白に対する「私」と奥さんへの対照的な態度には、先生の心理の複雑さが現れている。もちろん、奥さんがKの死に関連しているかもしれないという事実は、罪を語りづらくさせている大きな理由の一つとも考える。しかし奥さんに真実を告げることは、彼女の純粋さや幸福を壊すことであり、何より自分の罪を直接擦り付けることになりうるかもしれない。 ５．最後に 今回は夏目漱石の「こころ」における二面性について取り上げた。この二面性は特別な人間のみに表れるものではなく現代の私たちにも同じようなことが言える。私たちの心にも、常に相反するものがあり、日々その葛藤を抱えながら生きている。しかし私は、先生のように「死」で終わらせる必要はないと思う。人間は確かに、善と悪、光と影、誠実さと利己心といった二面性を持つ。しかしそれに気づき、葛藤し続けることが、むしろ人間としての成長につながるのではないだろうかと考える